> gemeente & wereld > doopsgezinde kerk van colombia

Groei en uitbreiding van projecten van de Doopsgezinde Kerk van Colombia

 
 

Historische achtergrond
De eerste vier missionarissen aangekomen in Colombia in de herfst van 1945 zijn Gerald en Mary Hope Wood Stucky, Janet Soldner en Maria Becker. Soldner was een verpleegkundige van Bern. Becker was van de eerste Doopsgezinde Kerk in Newton (Kansas) en ging naar Colombia na een lange tijd van wachten op een visum naar India . Ze verwierf een plek om te wonen en ging naar school in 1947. De locatie voor deze school is een boerderij van ongeveer zes hectare in het Andesgebergte (= Cachipay) ongeveer 80 kilometer ten westen van Bogotá. 

De doopsgezinden hadden een nadrukkelijke behoefte aan bescherming in het eerste decennium van haar werk in Colombia. Dit decennium viel samen met de periode van de verwoestende burgeroorlog in Colombia, die bekend staat als "La Violencia'. Van 1948-1958 is er een confrontatie tussen de twee traditionele politieke partijen in Colombia: liberalen en conservatieven. Het terrorisme ontketende een langdurige en bloedige burgeroorlog die leidde tot de dood van ongeveer 200.000 inwoners . De wortels van het geweld waren vooral politiek: een strijd van de partijen om de macht, deze ontketende ook een dimensie die anti-protestants en anti-evangelie was. Volgens de statistieken zijn ongeveer 126 protestantse Colombianen "gedood" wegens hun godsdienst. Protestantse sekten werden verboden, en kerken werden verwoest. Die dagen waren erg moeilijk voor de gelovigen door de vervolging en dat duurde tot medio de jaren 80.
De eerste doopsgezinde gemeente ontstaat in Cachipay: Cundinamarca, met een boerenbevolking met weinig economische middelen. Later, zich langzaam verspreidend in de gemeenten Anolaima, het Bureau Facatativa en Bogota.
Vandaag zijn er 16 Doopsgezinde gemeentes: aan de Caribische kust vier, vier in Bogotá, vier in het midden van het land, vier in het westen.
Door de hervorming van de grondwet van Colombia, die  in het jaar 1991 plaatsvond, geeft de staat juridische erkenning van andere kerken dan katholiek. Dus krijgt de Doopsgezinde Kerk van Colombia, IMCOL, een wettelijke erkenning en rechtspositie zodat zij sociale activiteiten kan ontwikkelen door het hele land.
Momenteel zijn 15 kerken opgericht, waarvan 6 zijn te vinden in kleine populaties, er zijn twee huizen voor ouderen, en een school voor kinderen in Bogotá.

 

Doelstelling
Doelstelling van de Doopsgezinde Kerk van Colombia is het bijwonen van en begeleiding geven aan kleine groepen mensen die het fenomeen van ontheemding ervaren door het gewapende conflict dat zich heeft ontwikkeld voor meer dan zes decennia in dit land en waardoor meer dan 5.000.000 (vijf miljoen!) mensen zijn gevlucht.

Aandacht die wordt gegeven aan deze populatie, bestaat uit juridisch advies te geven om hun grondwettelijke rechten op te eisen; begeleiding te geven aan gezinnen die naar de stad komen; voedsel uit te delen door gaarkeukens aan de kinderen van een aantal van deze families die zich bevinden in marginale gebieden om aan de burgeroorlog te ontsnappen; met hen te delen in het geloof in Jezus Christus als levensverwachting, dat het koninkrijk van God in het hier en nu is.

Doelstelling
1 . De Doopsgezinde Kerk van Colombia heeft binnen zijn kerkelijk opvatting het plan om haar werkzaamheden uit te breiden naar gebieden met de meest kwetsbare gemeenschappen die getroffen zijn door geweld of waar gezinnen schuilen als ontheemden . (Via het nieuwe Works-programma of Nieuwe Kerk, het project in Iquito is hiervan een voorbeeld).

Specifieke doelstellingen
Zorgen voor een betere ondersteuning aan gemeenschappen (mannen, vrouwen, kinderen & meisjes ) en delen van het goede nieuws van het koninkrijk.
B . Profiterend van ‘t historische moment  (mogelijke overeenkomsten tussen de staat en de FARC.EP, onderhandelingen in Havanna op Cuba). Dat we door zullen gaan in Colombia om leiders te trainen in vaardigheden in processen van vergeving, verzoening en co-existentie.

C. Werken in voedselzekerheid voor kinderen door versterking van maatschappelijke keukens waar ze kunnen genieten van een lekkere lunch  en ondersteuning voor moestuinen.  (Ook hiervan is het project in Iquito een voorbeeld).

D . Training in het beginsel van doopsgezinden uit de Colombia Mennonite Biblical Seminary.

-------------------------

BOUWEN AAN DROMEN
Het project waar wij als Doopsgezinde gemeenten in Friesland steun aan geven:
‘Construyendo suenos’

Wie zijn wij, missie:
Wij zijn een christelijke gemeente in dienst van het koninkrijk van de hemel, in Iquitos-Peru. Gewijd aan het werken voor en met jongens, meisjes en jongeren die de liefde van God niet kennen. Door het toepassen van strategieën met als doel de sociale-culturele context te verbeteren onder die jongeren. Waarbij mannen en vrouwen zich toewijden aan God en opkomen voor hun gemeenschap.

Visie:
Het onderwijzen en oprichten van een nieuwe generatie jongens, meisjes en jongeren die gevormd zijn door het evangelie van God. Dat ze daardoor een groot verschil maken in de gemeenschap, met mogelijkheden tot verbetering, op een zodanige manier dat zij de vermenigvuldiging worden van de liefde van God.

Onze geschiedenis:
De gemeente werd geboren in het hart van God met de aanvankelijke visie om slechts straatkinderen te bereiken met een boodschap van hoop en redding. Na twee jaar, en na het huwelijk van David en Cecy heeft God onze visie uitgebreid naar de meisjes en jongeren van de straat, evenals naar alle kleintjes die zich in een risicovolle situatie bevinden.
Bij het aanschouwen van de verwaarlozing die veel van de jongens en meisjes in Iquitos vertonen, hebben wij het initiatief genomen om ze deelgenoot te maken van de liefde van God.  Wij bieden ruimte waarin ze vriendschap, spirituele bescherming en raad kunnen ontvangen. En deze jongeren gereedschap te bieden om hun eigen werkelijkheid toe te treden volgens het woord van God. Om op die manier hun gewonde dromen, die nooit vergeten worden, te redden!
Wij begonnen onze opdracht met meisjes en jongens, maar ze werden steeds groter en daarmee nam ons werk toe. We besloten ons ook toe te leggen op deze jongeren.
Later, dankzij de vriendschap met de ouders en andere gezinsleden van deze meisjes en jongens, hebben de volwassenen ons verzocht om een kerkelijke gemeenschap te worden, omdat zij ons erkennen als spirituele leiders.
Wij zijn een christelijke gemeente in dienst van God en in dienst van onze mensen. Wij hebben een groep om mee te werken en wij houden van ons werk.

Iedere zaterdag hebben wij op twee plaatsen een kinderbijeenkomst. Eén is in Iquitos, waar zich ongeveer 120 jongens en meisjes verzamelen. Een andere bijeenkomst is in een dichtbij zijnde woongemeenschap genaamd Rumococha, waar we voor 50 jongens en meisjes zorgen.

Dit totaal van 170 kinderen geven we niet alleen een gratis lunch iedere zaterdag, we maken ze ook deelgenoot van de liefde van God die zijn zoon Jezus naar ons stuurde om voor ons te sterven.

Doelen:
Op korte termijn, een groep begeleiden van 200 jongens, meisjes en jongeren die toegerust zijn en opgeleid worden om anderen te kunnen helpen om diezelfde groei door te maken.

Een kindereetgelegenheid te hebben met de capaciteit om 500 jongeren dagelijks te kunnen voeden.

Doelen op langere termijn:
Bouw van een fysieke kinderkerk met een capaciteit voor 3000 kinderen en jongeren, waarin ze niet alleen kunnen lunchen, maar waar ze ook een schoolopleiding kunnen krijgen.
Aanschaf van technische machines voor de technische opleidingen van de jongeren (knip- en naaiwerk, mechanica, timmerwerk, bakkerij.. etc.)
Een thuis-huis (tehuis) voor jongens en meisjes zijn.

Waar we werken:
Wij zijn gevestigd midden in de jungle van Peru in een stad genoemd Iquitos. De bevolking is grotendeels afkomstig van nazaten van regionale junglestammen en afstammelingen van mestiezen. De stad kent een bevolking van ongeveer 800.000 inwoners.
Deze mooie stad bevindt zich in het bekken van de Amazone rivier en is figuurlijk een eiland, omdat het omgeven is door rivieren. De enige mogelijkheid om het te bereiken is via die rivieren of per lucht. Omdat het vlak bij de evenaar ligt heeft Iquitos een regenachtig klimaat met temperaturen tussen de 21 en 42 graden Celsius. 
Het opleidingsniveau van volwassenen is behoorlijk laag, het merendeel van de mensen heeft een middelbare opleiding niet afgemaakt. Mensen die analfabeet zijn vertegenwoordigen ongeveer 30%.
Dit zorgt er mede voor dat families geen stabiel inkomen hebben; alle aanwezige volwassenen in een gezin moeten werken en aanpakken wat er voorbijkomt. Sommige overleven door groente en fruit op de markt te verkopen, anderen verkopen snoep of eten op straat, weer anderen besturen een zogenaamde ‘motokar’ (een gemotoriseerd voertuig voor publiek transport); en sommigen werken af en toe in de bouw.
Toegevoegd moet worden dat het merendeel van de families van de kinderen waarmee wij  werken disfunctioneel zijn. Dat wil zeggen dat hun ouders gescheiden zijn en dat ze alleen met hun moeder of grootmoeder leven, samen met hun broertjes en zusjes. Hierdoor worden vele kinderen uit werken gestuurd om zo mee te helpen in de kost verdienen voor hun huizen. Dagelijks kan men deze kinderen op straat vinden, terwijl ze eten verkopen en vele uren lopen onder de sterke zon van de stad.

Droom: een kerkelijke, sociale eetgelegenheid:
Door het niveau van armoede waarin veel kinderen in Iquitos leven hebben wij de wens om een gemeenschappelijke eetgelegenheid te realiseren, waarin een maaltijd wordt gegeven aan ongeveer 500 jongens en meisjes.
Waarom een eetzaal?
Na tien jaar werken in deze regio hebben we gemerkt dat het voornaamste probleem in deze stad de beschikbare voeding is. Dankzij verklaringen van verschillende van onze jongeren zijn we erachter gekomen dat enkele van hen hele slechte dingen hebben moeten doen voor een bord eten, bijvoorbeeld:
1  hun lichaam verkopen voor een bord eten
2  hun studie moeten stoppen en de straat op gaan vanwege diepe armoede in hun huizen.

3  werken vanaf een erg jonge leeftijd, zoals boodschappen dragen, op motorfietsen passen, schoenen poetsen, auto’s wassen .. etc.

Wat is het plan?
Het plan is om deze jongens en meisjes niet alleen een gezonde maaltijd te geven, maar ook om ze aan te sporen om door te gaan met hun opleiding, aangezien schooluitval erg hoog is.
De kinderen zouden op een niet-schooldag kunnen komen, waarin ze bijles kunnen krijgen van bevoegde professionals. 
Het idee is dat de maaltijd ze sterker maakt en dat we zo hun grootste probleem oplossen. 
Het langere termijn probleem is het gebrek aan onderwijs van al deze kinderen.
Het plan is om een comfortabele plek te bieden met een virtuele bibliotheek en ook een fysieke bibliotheek met alle benodigde materiaal zodat de jongeren uitgedaagd worden tot studeren. Om op die manier de kwaliteiten van deze kinderen en jongeren te ontdekken zodat we ze later gerichter kunnen steunen.

Hoe beïnvloedt dit de kerkelijke gemeenschap?
1  De kinderen zijn niet slechts de kerk van de toekomst, zij zijn de huidige kerk!
2  Uit ervaring weten we dat investeren in het leven van een jongen of meisje een heel gezin kan veranderen.
3  De ketting van misbruik en kinderarbeid wordt doorbroken.
4  Een versterkende eenheid te vormen tegenover de problematiek van onze gemeenschap.
5  Wat we vandaag doen wordt morgen zichtbaar!
6  Jongens en meisjes maken werkelijk deel uit van onze kerkelijke gemeente.
7  Een kind die God leert kennen op jonge leeftijd, die bovendien studeert, waarbij de kerk een schuilplaats is, is een persoon ten goede van onze gemeenschap. Op een dag zal hij of zij een voorbeeldig vader of moeder zijn.
8  De hele gemeenschap zal betrokken zijn bij het één of bij het ander.
9  De problemen van de jongens en meisjes van mijn gemeente zijn ook mijn problemen. 


David Arturo en Cecy Lucy Moreno
Juan Carlos & Cielo Moreno
Misioneros,   Iquitos-Perú


Terug

 
  Meer informatie   Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Leeuwarden
 
  contact maandblad privacy
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2020 Doopsgezind.nl